این جنگلها که مساحت آن حدود ۱۶۴۰۰۰ هکتار بر آورد گردیدهاست در شمال غربی ایران و در استان آذرباییجان شرقی واقع شده و حوزه آبخیز رودخانه ارس را شامل و دارای آب و هوای نیمه مرطوب و سرد میباشند . این جنگلها از نظر حفاظت خاک ،تنظیم هیدرولوژی آبهای سطحی و زیر زمینی و تاًمین قسمتی از نیازهای هیزمی و چوبی منطقه و حفظ حیات وحش و تنوع بیولوژیکی نقش بسیار مهمی دارد . وضعیت اقلیمی خاص و برخورداری از آب و هوای نیمه مرطوب و وجود مه در این ناحیه سبب گردیده تا جنگلهای نیمه انبوهی در این منطقه شکل گیرد . بسیاری از گونه های جنگلی ناحیه رویش هیرکانی در این ناحیه رویشی وجود دارد ،ولی بدلیل بدلیل عدم وجود گونه های اصلی نظیر راش ،توسکا و... موجب گردیده تا این ناحیه از ناحیه هیرکانی منفک شود . این ناحیه از تنوع بیولوژیکی بالایی برخوردار است . تا کنون حدود ۱۰۰ گونه چوبی شناسایی که گونه های عمده درختی و درختچه های آن عبارتند از :بلوط،ممرز،ون،نارون،بداغ،هفت کول،زغال اخته،صنوبر،فندوق و سرخدار
این جنگلها در شمال کشور وجنوب دریای خزر قرار دارند که مساحت آنها حدود ۱۲۵ ، ۹۲۵ ، ۱ هکتار است و به علت داشتن آب و هوای مرطوب و معتدل و خاکهای مناسب از استعداد تولیدی بالایی برخوردار می باشند . طول این جنگلها حدود ۸۰۰ کیلومتر با ۱۰۳ حوزه آبخیز است که ازگیلداغی (گیلان) تا آستارا امتداد دارند و گونه های غالب و عمده درختی و درختچه های آن عبارتند از :
راش،ممرز،بلند مازو ،توسکای ییلاقی ،ون ،نمدار،شمشاد،لرگ،انجیلی،آزاد،خرمندی،لور،کچف و ... . گونه های صنعتی مرغوب آن نظیر راش،توسکا ییلاقی، و بلوط از نظر ارزش صنعتی و نجاری در جهان شناخته شده می باشد
وسعت این جنگلها طبق آمار گرفته شده در سال ۱۳۷۹ ، دو میلیون وصد و سی هزار هکتار است که در جنوب کشور مانند خوزستان،بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلو چستان قرار دارند. آب و هوای حاکم بر این جنگلها نیمه استوایی است.این ناحیه رویشی از قصر شیرین در غرب شروع و بصورت نوار باریکی به سمت جنوب کشیده شده که در قسمت جنوبی به عرض این نوار افزوده گردیده. جنگلهای ماندابی یا مانگروها متشکل از دو گونه حرا و چندل در این ناحیه رویشی با بارشی که از شرق ناحیه به غرب آن افزایش می یابد از حدود ۱۰۰ تا ۲۵۰ میلیمتر تغییر می یابد . ضمنا میزان درجه حرارت سالیانه بطور کلی
از سمت غرب به شرق افزایش می یابد . گونه های این جنگل عبارتند از : آکاسیا ،کهور،کُنار،حرا،چندل،پده،کهورک،و... که کُنار عنصر اصلی این رویشگاه محسوب می شود